Er bestaat in dit land een oerwoud aan fondsen en naast goede zijn er ook heel veel duistere instellingen die allemaal net doen alsof zij opkomen voor de groep die zij zeggen te vertegenwoordigen maar feitelijk niets anders zijn dan geldslurpende ondernemingen die altijd een directeur hebben die meer dan 400% bijstandsnorm verdient! Voor mensen met astma en longproblemen was er eerst het Nederlans astmafonds dat zo af en toe nog wel eens wat deed om mensen in financielezin te helpen door o.a. saneringen in de woonruimten van astmapatiten te vergoeden. Het Longfons dat de opvolger is van het Nederlands astmafonds doet helemaal niets om astmapatienten in financieel opzicht te ondersteunen zij geven alleen “niets kostende informatie aan de doelgroep” en verdienen op een schandelijke wijze aan de door donateurs opgebrachte giften. Een heleboel duistere fondsen gebruiken onderzoek en research als een dekmantel om maar niets te hoeven besteden aan noodhulp! Omdat dit soort duistere fondsen zich presenteren als een hulpinstelling voor de doelgroepen die zij vertegenwoordigen ontstaat onterecht het beeld dat waneer er hulp nodig is dit bij het fonds te vinden is! Het Longfonds is zo’n dergelijk bedenkelijke organisatie zij doen niks voor de doelgroep zelf maar leveren zo hier en daar wat digitale flyertjes en wat nuttige informatie voor astmapatienten maar meer niet! Het wordt dan ook de hoogste tijd dat er een fonds wordt opgezet voor de niet rokende slachtoffers van roken! Op dit moment kunnen de niet rokende slachtoffers van roken nergens terecht. Het is te zot voor woorden dat een ervaringsdeskundige in casu de auteur van deze site moet verzinnen dat de bestaande heffing van tabaksaccijnzen zou moeten worden omgezet naar een solidariteitsheffing waarmee op de eerste plaats de niet rokende slachtoffers van roken “die in maatschappelijk en socialezin door het ijs gezakt zijn” schadeloos gesteld kunnen worden. Het is als krankzinnig te benoemen dat vapende kinderen kennelijk zieliger zijn dan de niet rokende slachtoffers van roken die in de 60-er jaren niet eens een keuze hadden “zij werden elke dag gemarteld door rokende leraren in leslokalen” en dat had ook ernstige levenslange maatschappelijke gevolgen. Longartsen die alleen aandacht hebben voor de zich kapot rokende en vapende jeugd zouden zich moeten schamen, zij zwijgen de niet rokende slachtoffers van roken dood!